• Eva Hemelrijk

Het verhaal van Urban



In april 2020 kreeg Urban de diagnose COPD van de dierenarts. Urban was op dat moment 19 jaar oud. Hij was op het moment van de diagnose zo vreselijk benauwd dat het hem niet lukte om een halve volte te draven. Zijn flanken zag je op en neer gaan in pompende, duwende bewegingen. Ook in stap had hij totaal geen energie en soms leek het of hij zo zou omvallen, zo benauwd! Ook hoestte hij de longen uit zijn lijf en uit zijn neus kwam vaak vieze, stugge en groene snot.


De dierenarts schreef hem medicatie voor om zijn luchtwegen schoon te maken, zodat hij minder benauwd zou zijn en daarnaast kreeg hij een antibiotica kuur voorgeschreven. Vol goede moed begon ik aan de medicatie.

Ook moest ik het hooi nat maken voordat hij het te eten kreeg, zodat hij zo min mogelijk stof inademde. En het beste was de wei op! Maar net als zoveel paarden in Nederland stond Urban op een pensionstal waar hij wel de mogelijkheid had om naar buiten te gaan. Helaas geen weiland waar hij de hele dag op kon maar een zandpaddock. S ’nachts bleef hij ook buiten met de mogelijkheid tot schuilen in een schuilstal.


Iedere dag ging ik naar hem toe om het hooi nat te maken, medicatie te geven en ik zag wel een voorzichtige, lichte verbetering maar veel was het niet. Toen de kuur was afgelopen ging het binnen een week weer bergafwaarts. Weer de dierenarts erbij en opnieuw kreeg hij dezelfde kuren voorgeschreven. Nu moest het echt beter gaan was de prognose. Maar je raadt het al….het werd niet beter! Ook na deze tweede kuurperiode ging het binnen een week weer bergafwaarts. Urban begon sterk te vermageren, kreeg allerlei andere kwaaltjes, zoals mok, een schimmelinfectie, hoefzweren. Alle ellende kwam eruit leek het wel. Mijn paard was echt ziek en de vreugde uit zijn ogen begon te verdwijnen. De dierenarts wist het ook niet meer, hij was uitbehandeld. Het woord “inslapen” werd genoemd als beste optie want dit ging niet meer. Maar iets in mij zei dat ik moest vechten voor mijn paard en iets in mij vertelde ook dat het zijn tijd nog niet was om te gaan. Ik wou het niet zomaar opgeven. Tenzij het natuurlijk ondraagbaar werd voor Urban, die afspraak had ik wel met mijzelf gemaakt.


Ondertussen was ik gaan googelen op “paarden met COPD” en daar kwam ik een artikel tegen over zouttherapie voor paarden. Tot op dat moment had ik er nog nooit van gehoord! Alles wat ik erover las zag ik zo terug bij Urban en dat was het moment waarop ik dacht: “dit is het, dit moet ik gaan proberen en als dat niet lukt en het blijft zoals het is, dan heb ik er vrede mee en laat ik hem inslapen”. Ik stelde de dierenarts de vraag of dit iets voor Urban zou kunnen zijn en hij ging er direct in mee. Proberen kon zeker geen kwaad. Het was ook onze laatste strohalm.


En zo kwam ik terecht bij Eva en Equisana Stables! Het mooie was dat Equisana Stables ook nog eens vlakbij mijn woonplaats lag. Bizar, dat ik er nog nooit van had gehoord en nu lag de oplossing wellicht ook nog eens heel dichtbij huis! Urban ging voor de volledige kuur van 10 dagen zouttherapie in combinatie met de Vitafloor. Iedere dag naar buiten in een eigen paddock en s ‘nachts een eigen box. Iedere dag ging ik bij hem op bezoek. Samen de zoutstal in of wandelen. Urban heeft de eerste paar dagen enorm veel geslapen en gelegen in de paddock. Het leek wel of hij compleet uitgeput was. Na ongeveer 4 tot 5 dagen zagen we de verbetering in gang treden. De neusuitvloeiing was niet meer stug en groen maar werd langzaam aan wit van kleur. Zijn neusgaten werden weer zachter en het pompen van de flanken werd minder. Hij begon wat meer voorwaartser te stappen en keek weer wat blijer de wereld in.


En toen kwam daar de spannendste dag ever voor mij! Samen met Eva ging ik Urban rustig aan de longeerlijn laten stappen en misschien konden we zelfs wel een voorzichtige draf in gang zetten. En wat we toen zagen was fantastisch! Urban kon weer draven, een paar rondes, zonder hoesten! Waar hij eerst nog geen halve volte kon draven, liep hij nu weer een paar rondes achter elkaar. Wat een vreugde en blijdschap!

Ik heb hem nog twee dagen extra gegeven bij Eva en toen ging het zo goed met hem dat zelfs de dierenarts perplex stond, dit had hij niet verwacht. Weer terug op stal kon ik alles weer in een rustig tempo opbouwen, wat resulteerde in weer rijden onder het zadel, buitenritjes maken en samen weer het plezier terugvinden.


In de herfst van dat jaar ben ik preventief met Urban nog 4 dagen bij Eva geweest. En dat was goed om te doen. Uiteindelijk ben ik toch van pensionstal gewisseld en nu staat Urban overdag op de wei , het hele jaar rond en s’ nachts op stal. Hij is niet meer benauwd, hoest niet meer en verkeerd in een super goede gezondheid! Samen zijn we weer fijn aan het rijden en hij loopt beter dan ooit met zijn 20 jaar😊


Dus mocht jij jouw paard in mijn verhaal herkennen, twijfel dan niet en kies voor zouttherapie! Bij Equisana Stables is je paard in de allerbeste handen en wordt hij liefdevol verzorgd. Eva heeft enorm veel kennis over paarden, hun voeding en gezondheid, wil je overal bij helpen en geeft fijne adviezen.

Volg altijd je eigen gevoel als het gaat om de gezondheid van je paard. Jij kent je paard het allerbeste. Zo voelde ik dat het nog geen tijd was voor Urban om hem te laten gaan en kijk wat het ons gebracht heeft. Ik hoop dat hij nog lang in deze goede gezondheid bij mij mag zijn…


Jolanda van Veen

Eigenaresse van Urban (KWPN ruin: 05-05-2001)

78 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven